ျမန္မာျပည္ႏွင့္ လူဦးေရမူဝါဒ (Population Policy)

လူဦးေရမူဝါဒဟုဆိုတိုင္း စာဖတ္သူ၏ စိတ္ထဲေပၚလာသည္အား ေျပာျပပါဆိုလၽွင္ “ကေလးေမြးဖြားႏႈန္းကိုေလၽွာ႔ခ်ဖို႔ ေျပာေတာ့မယ္” လို႔ အမ်ားစုက ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ ရွိၾကပါသည္။ ဒီေနရာမွာ လူဦးေရမူဝါဒအေၾကာင္း မေဆြးေႏြးမီ လူဦးေရကို ေလ့လာေသာ ဘာသာရပ္ျဖစ္သည့္ ဒီ Demography ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ အေျခခံသေဘာ တရားအား ရွင္းျပလိုပါသည္။

လူဦးေရဘာသာရပ္၏ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ လူဦးေရသည္ အၿမဲေျပာင္းလဲျခင္း (Changes) ျဖစ္ေနသည္။ အေရအတြက္ (Size) အားျဖင့္လည္း ေျပာင္းလဲေနသည္။ က်ား/မ ပါဝင္မႈအခ်ိဳးအစား (Sex Structure)၊ အသက္အ႐ြယ္အုပ္စုအလိုက္ (Age Structure) အားျဖင့္လည္း ေျပာင္းလဲေနသည္။ လူတို႔အေျချပဳေနထိုင္ရာပ်ံ႕ႏွံ႔မႈ (Distribution) အားျဖင့္လည္း ေျပာင္းလဲေနသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေနထိုင္ရာက ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ အိမ္မွာ၊ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ရပ္ကြက္မွာ၊ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ၿမိဳ႕နယ္မွသည္ တိုင္းျပည္တစ္ခုအထိ ျမင္ေယာင္ၾကည့္လၽွင္ ဤအဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္၏ အေျဖတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႕ႏိုင္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ ထိုေန႔စဥ္ေျပာင္းလဲေနသည့္ Population Changes ဟူေသာ လူဦးေရေျပာင္း လဲျခင္းကို အဓိကအခ်က္သုံးခုက အခ်ိန္ႏွင့္အမၽွ သက္ေရာက္ေနပါသည္။ ၎တို႔မွာ ေမြးဖြားျခင္း (Fertility) ၊ ေသဆုံးျခင္း (Mortality) ႏွင့္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာျခင္း (Migration) တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ဥပမာအားျဖင့္ဆိုေသာ္ စာဖတ္သူ ဤစာစုဖတ္ေနစဥ္ ဟိုခပ္ေဝးေဝးေဆး႐ုံက အူဝဲ အူဝဲ ဟူေသာ ကေလးငိုသံတစ္ခု ၾကားရႏိုင္ပါသည္။ “ဪ ေမြးတာေၾကာင့္ လူတစ္ဦး တိုးလာပါလား”၊ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေရေဝးသုသာန္ဆီက ငို႐ႈိက္သံႏွင့္အတူ “ဪ လူေသေတာ့လူေလ်ာ့ေလ ပါလား”၊ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ျမန္မာလူငယ္မ်ား အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း ရွာေဖြရန္ ျပည္ပထြက္ၾကလၽွင္ “ျမန္မာျပည္လူဦးေရ လူေလ်ာ့သြားပါလား”၊ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ျပည္ပမွ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ား ဝင္ေရာက္ လာပါက “ျမန္မာျပည္တြင္ လူမ်ားလာပါလား” လို႔ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တစ္ခ်က္ စဥ္းစားမိရင္ လူဦးေရဟူေသာ ဘာသာရပ္ကို အလြယ္တကူ နားလည္ႏိုင္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေမြးဖြားမွသည္ လူလားေျမာက္လို႔ အိမ္ေထာင္သားေမြး သက္ႀကီးေရာက္လို႔ေသဆုံးရသည္။ မေသမီစပ္ၾကား အသက္ရွည္က်န္းမာေရး၊ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာ လႈပ္ရွား ျဖစ္စဥ္အကုန္လုံးသည္ လူဦးေရဘာသာရပ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ပါသည္။

လူဦးေရမူဝါဒ၏ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္

ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူဦးေရမူဝါဒကို ေဆြးေႏြးလိုလၽွင္ ေမြးဖြားႏႈန္း (Fertility) တစ္ခုတည္း ဆိုလိုခ်င္သည္မဟုတ္မွန္း အေျခခံ သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါသည္။

လူဦးေရမူဝါဒဟူသည္ လူဦးေရတိုးပြားလာသည္ႏွင့္အမၽွ ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေစႏိုင္ရန္ ရည္႐ြယ္၍ လူဦးေရေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္မ်ားအား စနစ္တက် ျဖစ္ေပၚေစရန္အတြက္ သက္ဆိုင္ရာအစိုးရက တိုက္႐ိုက္ျဖစ္ေစ၊ သြယ္ဝိုက္၍ျဖစ္ေစ လႊမ္းမိုးေဆာင္႐ြက္ႏိုင္သည့္ မူဝါဒဆိုင္ရာ စီမံခ်က္မ်ားအား ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိရွိ စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္ထားျခင္းပင္ ျဖစ္ေပ သည္။

လူဦးေရမူဝါဒမ်ားအား ေလ့လာရာတြင္ တိုက္႐ိုက္ေဖာ္ျပသည့္ မူဝါဒမ်ား (ဥပမာ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒမ်ား၊ သားဆက္ျခားႏွင့္ သားေၾကာျဖတ္ျခင္းဥပေဒ) ႏွင့္ သြယ္ဝိုက္ေဆာင္႐ြက္သည့္ မူဝါဒမ်ား (ဥပမာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ပညာေရးႏွင့္ လူမႈစီးပြားေရးအား ျမႇင့္တင္ေပးျခင္း၊ ေက်ာင္းေနအ႐ြယ္ကေလးတိုင္း အတန္းပညာၿပီးဆုံးေအာင္ သင္ၾကားေရး) ရွိေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

လူဦးေရမူဝါဒေရးဆြဲရာတြင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္သည့္ အခ်က္မ်ား

လက္ရွိကမာၻႀကီးရွိ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၉၀ ေက်ာ္ကို ေလ့လာၾကည့္လၽွင္ ဆင္းရဲရဲ၊ ခ်မ္းသာသာ၊ မည္သည့္ အသားေရာင္ရွိရွိ၊ မည္သည့္ ဘာသာတရား ကိုးကြယ္သည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါေစ Fertility ဟူေသာ ေမြးႏႈန္းသည္ တအိအိက်ဆင္းေနလ်က္ ရွိပါသည္။ ပညာေရးႏွစ္ၾကာစြာ ဆက္သင္ေနရလို႔ အိမ္ေထာင္သားေမြး ေနာက္က်ျခင္း၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မိမိဘ၀ ပိုမိုလြတ္လပ္စြာ စီမံႏိုင္လာျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမ်ားလာသျဖင့္ အိမ္ေထာင္ သားေမြး ေနာက္က်ျခင္း၊ တိုင္းျပည္က ထြက္ခြာၿပီး ေရျခား၊ ေျမျခားတြင္ အိမ္ေထာင္ခြဲကာ အလုပ္လုပ္ေနရျခင္း၊ အ႐ြယ္ေကာင္းလူငယ္မ်ား တိုင္းျပည္ျပင္ပမွာ ေရာက္ေနလို႔ အိမ္ေထာင္ဖက္ရွာရန္ ခက္ခဲျခင္း၊ အိမ္ေထာင္ျပဳရျခင္း၏ ဒုကၡေၾကာက္လာျခင္း၊ လူပ်ိဳႀကီး/အပ်ိဳႀကီးဘ၀ျဖင့္ တစ္ကိုယ္ေရ လြတ္လပ္စြာ ရပ္တည္ေနထိုင္မႈမွာ ပိုမိုေပ်ာ္လာျခင္း၊ လိင္တူခ်စ္ခင္ စိတ္ပိုမ်ားလာျခင္း၊ ယေန႔ေခတ္တြင္ ကေလးယူျခင္း ဒုကၡႏွင့္ ကေလးစရိတ္မ်ားအား ပူပန္လာျခင္း၊ ဘ၀လူေနထိုင္မႈစရိတ္ အခြန္အခႀကီးျမင့္ လာျခင္း၊ သားဆက္ျခား ေဆးဝါးမ်ား လြယ္လင့္တကူရေနျခင္း၊ သုံးေနျခင္း၊ ကိုယ္ဝန္ဖ်က္ခ်ျခင္း လြယ္လင့္တကူ လုပ္ႏိုင္ျခင္း၊ ခြင့္ျပဳေပးထားျခင္း၊ မိခင္တစ္ေယာက္ ကိုးလလြယ္ဆယ္လဖြား မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္၊ ေမြးေသာကေလး အဖတ္မတင္ေလာက္ေအာင္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အဆင့္အတန္းမ်ိဳး နိမ့္က်ျခင္း၊ ဥပေဒမ်ားျဖင့္ လင္ယူသားေမြးတားျမစ္ျခင္း၊ ေမြးဖြားသည့္ ကေလးႏွင့္ မိသားစအတြက္ မည္သည့္အကူအညီ အေထာက္အပံ့မ်ိဳးမွ မပံ့ပိုးျခင္း အစရွိသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ တိုင္းျပည္တစ္ခု၏ ေမြးႏႈန္းက်ဆင္းျခင္းဆိုင္ရာ အေၾကာင္း အခ်က္အလက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။

အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း ေသႏႈန္းမ်ားက်ဆင္းလာမႈသည္ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံ၏ ေသဆုံးမႈ ေလၽွာ႔ခ်ေရးဆိုင္ရာ မူဝါဒမ်ား၊ ႏိုင္ငံအလိုက္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ားတြင္ ပါဝင္လာျခင္း၊ က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းမ်ား၏ ျပည္သူ႕က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ကုသေရး၊ ေရာဂါရွာေဖြ ဆန္းစစ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္းမ်ား ပိုမိုအားေကာင္းလာျခင္း၊ သုေတသန နယ္ပယ္မ်ား တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးလာျခင္း၊ ျပည္သူမ်ားက်န္းမာေရးအသိပညာ ပိုမိုအားေကာင္းလာျခင္း၊ အမ်ိဳးသား က်န္းမာေရးစီမံကိန္း (National Health Plans) မ်ားျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္လာျခင္း၊ မ်ိဳးဆက္ပြား က်န္းမာေရးႏွင့္ မိခင္ႏွင့္ကေလးက်န္းမာေရး အတြက္ မူဝါဒမ်ား၊ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ စီမံကိန္းမ်ား (ဥပမာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ Myanmar Reproductive Health Policy -2002 ၊ National Strategic Plan For Newborn and Child Health Development (2015 - 2018) ၊ Five-Year Strategic Plan For Reproductive Health (2014-2018) မ်ားျဖင့္) စနစ္တက် ေဆာင္႐ြက္လာျခင္း၊ အက်ိဳးဆက္မ်ားအေနျဖင့္ မိခင္ႏွင့္ ေမြးကင္းစကေလး ေသဆုံးမႈ ေလ်ာ့နည္းလာျခင္းမ်ားမွသည္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ ေမၽွာ္မွန္းသက္တမ္း ပိုမိုရွည္လာျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပါသည္။ ထို႔ျပင္ လူဦးေရမ်ား ေဒသတစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာၾကျခင္း၏ အေျခခံအေၾကာင္းအခ်က္မ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ တည္ၿငိမ္မႈမရွိျခင္း၊ စစ္ပြဲမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈမရွိျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ ေနထိုင္ရန္မလုံၿခဳံျခင္း၊ အမႈအခင္းမ်ားျခင္း၊ လူေနမႈစရိတ္ ျမင့္မားျခင္း၊ အခြန္အခႀကီးျမင့္ျခင္း၊ ဘာသာေရးႏွင့္ လူမႈေရးလြတ္လပ္ခြင့္မ်ား နည္းပါးျခင္း၊ ပညာေရးနိမ့္က်ျခင္း၊ က်န္းမာေရး အဆင့္အတန္းနိမ့္က်ျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းနည္း ပါးျခင္း၊ လုပ္ခလစာနည္းပါးျခင္း၊ စိုက္ပ်ိဳးေျမမ်ား မျဖစ္ထြန္းျခင္း၊ ရာသီဥတုမမွန္ျခင္း၊ ႏွစ္စဥ္ ေရႀကီးေရျမဳပ္ျခင္း အစရွိသည္တို႔ ပါဝင္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေဒသတစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ တရားဝင္ နည္းလမ္းျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ တရားမဝင္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ျဖစ္ေစ ဝင္ေရာက္ၾကျခင္းျဖင့္ မူရင္းႏိုင္ငံႏွင့္ လက္ခံႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အေကာင္း၊ အဆိုး၊ အက်ိဳး၊ အျပစ္မ်ားမွာ ဒြန္တြဲျဖစ္ေပၚလ်က္ ရွိပါသည္။

ျမန္မာျပည္၏ လက္ရွိ လူဦးေရဆိုင္ရာ အေျခအေန

ျမန္မာျပည္၏ လက္ရွိအေျခအေနကို အတိုခ်ဳံး ေျပာရလၽွင္ ယေန႔ ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာျပည္ လူဦးေရ (Total population) ၅၄ ဒသမ ၁ သန္း ရွိသည္။ ေမြးႏႈန္း (Fertility) က်ေနသည္။ စာေရးသူမိဘလက္ထက္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္ ကေလးေျခာက္ေယာက္ယူစဥ္မွာ စာေရးသူလက္ထက္ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္ ကေလးႏွစ္ေယာက္သာ ယူပါေတာ့သည္။ ေသႏႈန္း (Mortality) က်လာပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အသက္ပိုရွည္လာပါသည္။ ျမန္မာျပည္မွာ ပ်မ္းမၽွေမၽွာ္မွန္းအသက္ (Life Expectancy) ၆၆ ႏွစ္ရွိစဥ္ အျခား အိမ္နီ္းခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားက ကိုယ့္ထက္ အသက္ပိုရွည္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ေမြးကင္းစႏွင့္ အသက္ငါးႏွစ္ေအာက္ ကေလးငယ္ေသဆုံးမႈမွာ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ မွစ၍ ေသဆုံးမႈႏႈန္း က်ဆင္း လာေသာ္လည္း အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ပါက ေသဆုံးႏႈန္း ျမင့္မားေနဆဲျဖစ္သည္။ တိုင္းျပည္မွာ လူဦးေရအဝင္ (In-migration) ႏွင့္ လူဦးေရအထြက္ (out-migration) က ပိုမ်ားပါသည္။ ျမန္မာျပည္က ထြက္ခြာၿပီး အျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္သူ ျမန္မာျပည္ဖြား ၄ ဒသမ ၂ သန္းေက်ာ္ ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားရွိ ျမန္မာျပည္ဖြား စစ္ေဘးေရွာင္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာသူမ်ား၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားမွ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ တရားမဝင္ဝင္ေရာက္ေနထိုင္မႈမ်ား သည္လည္း စိန္ေခၚမႈမ်ားအျဖစ္ ရွိေနပါသည္။

လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူဦးေရ ပိရမစ္ပုံစံသည္ pot-shaped population pyramid ပုံစံျဖစ္ေနသျဖင့္ လူဦးေရဆုလာဘ္ အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္သည့္ အသက္အုပ္စုမွာ အမ်ားဆုံး ရွိေနသည့္ အေနအထား ျဖစ္ေနသည္။ ေမြးႏႈန္းက်ဆင္းျခင္း၊ ေသႏႈန္း က်ဆင္းျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္သက္ႀကီးမ်ား တျဖည္းျဖည္း တိုးလာေနကာ လူဦးေရ၏ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ကပ္ေနၿပီျဖစ္သည္။

ျမန္မာျပည္ႏွင့္ လူဦးေရမူဝါဒ

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အမ်ိဳးသားလူဦးေရမူဝါဒ (National Population policy) အား ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ေရးဆြဲခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအျဖစ္ အသြင္ကူးေျပာင္းႏိုင္ျခင္းမရွိဘဲ မူၾကမ္း မူဝါဒအျဖစ္သာ ရွိေနေသးပါသည္။ ၎မူၾကမ္းတြင္ မူဝါဒဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းစဥ္ကိုးခ်က္ ပါဝင္ၿပီး မိခင္ႏွင့္ ကေလးက်န္းမာေရး၊ မ်ိဳးဆက္ပြား က်န္းမာေရး၊ က်ား/မ တန္းတူညီမၽွမႈ၊ လူငယ္မ်ား ဦးတည္ေဆာင္႐ြက္ေရး၊ ပဏာမ က်န္းမာေရး ေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ား၊ လူဦးေရ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းျခင္း၊ ၿမိဳ႕ျပဖြံ႕ၿဖိဳးျခင္း၊ ဖြားေသစနစ္ ဆန္းစစ္ျခင္းမ်ား ပါဝင္ေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႕ရွိရပါသည္။

ယေန႔ေခတ္ကာလႏွင့္ ေလ်ာ္ညီသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ လူဦးေရ မူဝါဒမ်ားေရးဆြဲရာတြင္ က်ဆင္းေနေသာ ေမြးဖြားႏႈန္းတက္ေအာင္ အိမ္ေထာင္ျပဳသူ၊ ကေလးမ်ားမ်ားယူ သူတို႔အား အေထာက္အပံ့မ်ား၊ အခြင့္အေရးပိုေပးျခင္း (ဥပမာ၊ လက္ရွိႏိုင္ငံေတာ္က ေဆာင္႐ြက္ေနေသာ အိမ္ေထာင္ရွိသူ၊ ကေလးရွိသူမ်ားအား အခြန္အတိုင္း အတာတစ္ခုအထိ ေလၽွာ႔ေပးတာမ်ိဳး၊ မိခင္မီးဖြားခြင့္ ေျခာက္လေပးျခင္း၊ အိမ္ေထာင္ျပဳခြင့္ အသက္ေလၽွာ႔ခ်ျခင္း)၊ လက္ရွိ ေဆာင္႐ြက္ဆဲျဖစ္သည့္ သားေၾကာျဖတ္ျခင္း၊ ကေလးဖ်က္ခ်ျခင္း မ်ားအား မိခင္က်န္းမာေရး အရသာ ခြင့္ျပဳေပးျခင္းအား ေရရွည္ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ ေမြးသည့္ ကေလးတိုင္း အသက္ရွင္ေစေရး၊ အသက္ရွင္သည့္ ကေလးတိုင္းအား ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား၊ ေန႔ကေလး ထိန္းေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေပးကာ လုပ္ငန္းခြင္ မိဘမ်ား၏ ဝန္ထုပ္ေပါ့ႏိုင္ေစေရး ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ ထို႔ျပင္ အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ စင္ကာပူႏိုင္ငံတို႔မွ ေဆာင္႐ြက္ေနသည့္ ေမြးႏႈန္းက်ေနပါေစ၊ ေမြးေသာ ကေလးအေရအတြက္ထက္ အရည္အေသြး ေကာင္းေသာ Quality Child ထြက္လာေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးျခင္း အစရွိသည္တို႔မွာ စဥ္းစားထား ရမည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။

ေသဆုံးမႈႏႈန္း ပိုမိုက်ေစရန္ႏွင့္ အသက္တစ္ႏွစ္ေအာက္ ကေလး ေသႏႈန္းအား ေမၽွာ္မွန္း ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ရရွိေအာင္ မိခင္ႏွင့္ကေလး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား ပိုမိုေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ က်န္းမာေရး အသုံးစရိတ္မ်ား၊ ပညာေရးအသုံးစရိတ္ ပိုမိုအသုံးျပဳျခင္း၊ လူ႕စြမ္းအား အရင္းအျမစ္မ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေစေရးႏွင့္ မျပဳန္းတီးေစရန္ စနစ္တက် စီမံခန္႔ခြဲျခင္း၊ ေမြးဖြားမႈႏွင့္ ေသဆုံးမႈဆိုင္ရာ စာရင္းအခ်က္အလက္မ်ား စနစ္တက်ျဖစ္ေပၚေစေရး မူဝါဒျဖင့္ ယခုထက္ ပိုမိုစနစ္က်ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ ေသဆုံးမႈအဓိက ျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ ေရာဂါမ်ားအား သုေတသနမ်ားျဖင့္ စနစ္တက် ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ျခင္း၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ လူမႈဘ၀ဖြံ႕ၿဖိဳးေစျခင္း၊ ျပည္သူမ်ား၏ က်န္းမာေရး အသိျမင့္မႈတိုးျမႇင့္ျခင္း၊ တိုးပြားလာသည့္ အသက္ႀကီးလူဦးေရမ်ား အတြက္ သက္ႀကီး႐ြယ္အို ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား၊ လူမႈဖူလုံေရး စနစ္မ်ား စနစ္တက်ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ သက္ႀကီးပင္စင္ လစာမ်ားအား လိုအပ္သလို ေခတ္ႏွင့္ ေလ်ာ္ညီေအာင္ ယခုေဆာင္႐ြက္ေပးထားသည့္အတိုင္း ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ သက္ႀကီးမ်ားအား က်န္းမာေပ်ာ္႐ႊင္ေသာ လူေနမႈဘ၀ ရရွိေစသည့္ အစီအမံမ်ား ေဆာင္႐ြက္ေပးျခင္းမ်ား စဥ္းစားထားသင့္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာျခင္း ဆိုင္ရာ မူဝါဒမ်ားအျဖစ္ ျမန္မာျပည္ရွိလူငယ္၊ အ႐ြယ္ေကာင္းမ်ား အျခားတိုင္းျပည္ထြက္ အလုပ္လုပ္စရာ မလိုေအာင္ အလုပ္အကိုင္မ်ား၊ အခြင့္အလမ္းမ်ား၊ ေနေပ်ာ္စရာမ်ား ျမန္မာျပည္တြင္ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးျခင္း၊ ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာကြာဟမႈ ေလ်ာ့နည္းေစေရးအတြက္ ျပည္နယ္၊ ျပည္မေဒသမေ႐ြး မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးသည့္ ေဒသမ်ားအား လူေနမႈဘ၀ႏွင့္ က်န္းမာေရး အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေအာင္ ပိုမိုေဆာင္႐ြက္ေပးျခင္း၊ တရားမဝင္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာသူမ်ား တိုင္းျပည္ထဲ ဝင္မလာေစရန္ ႏွီးႏႊယ္ဝန္ႀကီးဌာနမ်ား ပူးေပါင္းၿပီး လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဥပေဒ၊ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားအား ပိုမိုခိုင္မာအားေကာင္းေစရန္ ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္စည္းလုံး ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ အတူ စစ္ေဘးေရွာင္ျပည္တြင္း ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာသူမ်ားအတြက္ လူေနမႈဘ၀ႏွင့္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား ပိုမိုေကာင္းမြန္စြာ ေဆာင္႐ြက္ေရးတို႔သည္ မူဝါဒေရးဆြဲရာတြင္ အေျခခံပါဝင္ရမည့္ အခ်က္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။

အနာဂတ္ျမန္မာႏိုင္ငံအား မည္ကဲ့သို ျမင္ခ်င္၊ မည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္လိုသနည္း ဆိုသည္မွာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ား အားလုံးတြင္သာ တာဝန္ရွိသည္။ အထက္တြင္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ လူဦးေရမူဝါဒဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားကသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္၊ သင့္တိုင္းျပည္၏ မနက္ျဖန္အား ပုံေဖာ္သြားပါလိမ့္မည္။

ေဒါက္တာမင္းကိုကို