ပညာေရးလႈိင္းထန္ထေစ

မ်ဳိးသာထက္

National Network for Education Reform (NNER)ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပညာေရးလႈပ္ရွားမႈ ဦးေဆာင္ ေကာ္မတီတို႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုယ္စား ေဒါက္တာသိန္းလြင္၊ ေဒါက္တာညိဳညိဳသင္းႏွင့္ ဦးေအာင္မိႈင္းဆန္း တို႔ လက္မွတ္ေရးထိုးတင္သြင္းထားသည့္

အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို ျပင္ဆင္သည့္ဥပေဒၾကမ္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ႐ႈေထာင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးမွ သုံးသပ္ေရးသားသည့္ ေဆာင္းပါးမ်ားအနက္ သတင္းႏွင့္ စာနယ္ဇင္း လုပ္ငန္း၏ အမ်ားျပည္သူ ဝန္ေဆာင္မႈမီဒီယာဆိုင္ရာ စံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ေဖာ္ျပ ေပးသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေဆာင္းပါးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားသည္ ေဆာင္းပါးရွင္၏ ကိုယ္ပိုင္႐ႈျမင္သုံးသပ္ခ်က္မ်ားသာျဖစ္ၿပီး သတင္းႏွင့္စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း၏ အယူအဆ မဟုတ္ပါ။ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို စိတ္ဝင္စားသူမ်ားအေနျဖင့္လည္း ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားေပးပို႔ႏိုင္ၿပီး သတင္းႏွင့္စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း၏ မူဝါဒႏွင့္ကိုက္ညီပါက ေဖာ္ျပ ေပးသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရလက္ထက္တြင္ လႈိင္း သုံးလႈိင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံကို ႀကိဳးစားေျပာင္းၾကည့္သည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပက ေထာက္ခံမႈတခ်ိဳ႕ရေသာ္လည္း ျပည္သူအမ်ားစုလိုအင္ကား ႀကီးေနဆဲျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာက အပ်က္အစီး၊ အက်အေပါက္မ်ားကို ငါးႏွစ္ ႏွင့္လုပ္မရ ျပင္မရသည္ကေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလအတြင္း အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒ အေၾကာင္းျပဳ ေက်ာင္းသားသပိတ္သည္ ႀကီးထြားခဲ့ သည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအတြက္ ခံတုံးတစ္တုံး ျဖစ္လာသည္။ ေက်ာင္းသားသပိတ္မ်ား၏အစ တိုင္း ျပည္၏ ပညာေရးမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာကတည္းက ေကာင္းေစရန္ ႀကိဳးစားရင္း၊ စမ္းသပ္ရင္း၊ ျပင္ဆင္ရင္း ႏွင့္ပင္ က်ဆုံးခဲ့သည္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ လက္ထက္တြင္ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို အတည္ျပဳခဲ့သည္။ ၂ဝ၁၄ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ဥပေဒအမွတ္ ၄၁ (၃ဝ-၉-၂ဝ၁၄)ျဖင့္ ျပ႒ာန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားလိုလားသည့္ ဥပေဒမ်ဳိး မဟုတ္သျဖင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ျပင္ဆင္ေပးရန္ ေျပာသည္။ ေနာက္ေတာ့ သပိတ္ေမွာက္သည္။ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ျပ႒ာန္းလိုက္သည့္ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ ညိႇႏႈိင္း ပါရန္ အစိုးရကိုရက္ေပါင္း ၆ဝ အခ်ိန္ေပးသည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရသည္ တုတ္တုတ္မွ် မလႈပ္ခဲ့သျဖင့္ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂ဝ ရက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံလုံးခ်ီ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို မႏၲေလးမွ ရန္ကုန္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ျခင္းျဖင့္ စတင္လိုက္သည္။

မႏၲေလးတာထြက္သပိတ္သည္ လမ္းမွ ၿမိဳ႕ရြာမ်ား သို႔ ဝင္သည္၊ တရားေဟာသည္။ အစိုးရဘက္က တား သည္၊ ဆီးသည္၊ သတိေပးသည္။ သို႔တိုင္ကား ေက်ာင္း သားမ်ားက ေရွ႕သို႔ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကို မိဘျပည္သူမ်ားက ေထာက္ခံ ၾကသည္။ အစိုးရႏွင့္နီးသူမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားကို တားဆီးသလို သတိေပးၾကသည္။ သပိတ္ကို ဆက္ မသြားၾကပါရန္ ဆိုင္ရာၿမိဳ႕အလိုက္ တားဆီးႏိုင္ပါရန္ ႀကိဳးစားၾကည့္ၾကသည္။ အစိုးရေလွ်ာ႔လိုက္ၿပီ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရသည္ ၂ဝ၁ဝ အေထြေထြေရြးေကာက္ ပြဲမွလာေသာ အစိုးရျဖစ္သည္။ အျငင္းပြားဖြယ္ ေရြးေကာက္ပြဲဟု ျပည္တြင္းျပည္ပ အကဲခတ္မ်ားက သုံးသပ္ၾကေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ငန္းစဥ္မွ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ အစိုးရကား ေသခ်ာသည္။ ရက္ ေပါင္း ၆ဝ ကို နည္းလမ္းေဟာင္းျဖင့္ စဥ္းစားရင္း လ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့ေသာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရသည္ ရန္ကုန္ဝင္လာမည့္ သပိတ္စစ္ေၾကာင္းမ်ားအေရးကို ေသေသခ်ာခ်ာ တြက္စစ္ပုံရသည္။ ေစ့စပ္ညိႇႏႈိင္းေရး စကားေျပာသည္၊ စကားေျပာသလို ညိႇႏႈိင္းေရးကိုလည္း လက္ေတြ႕လုပ္သည္။

ဇန္နဝါရီလ ၂၈ ရက္တြင္ သမၼတ႐ုံးဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသားေခါင္း ေဆာင္မ်ား ေဆြးေႏြးၾကၿပီး အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္၊ ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ႏိုင္ငံလုံး ဆိုင္ရာကြန္ရက္(NNER) ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပညာေရး လႈပ္ရွားမႈ ဦးေဆာင္ေကာ္မတီတို႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁ ရက္ တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးၾကရန္ သေဘာတူခဲ့ၾက သည္။ ေလးပြင့္ဆိုင္မ်ား အေလွ်ာ႔အတင္းႏွင့္သြားရင္း ေနာက္ဆုံးတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားလိုလားခ်က္ကို အစိုးရ သည္ လိုက္ေလ်ာခဲ့သည္။ အစိုးရကတစ္ခုသာ အေရး ဆိုသည္။ ေက်ာင္းသားစစ္ေၾကာင္းမ်ား ရန္ကုန္ကို မဝင္ ႏွင့္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကား အစိုးရကို မယုံၾကည္ပုံ ရသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ထုံ႔ပိုင္း ထုံ႔ပိုင္းႏွင့္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၿပီးမွ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒျပင္ဆင္သည့္ ဥပေဒမူၾကမ္း ထြက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ သပိတ္ကို ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၈ ရက္ အထိ (လက္ရွိ) ရပ္ထားမည္ဟု ဆိုခဲ့သည္။

ဥပေဒမူၾကမ္းအေပၚ သေဘာထား

ဒီမိုကေရစီသို႔ သြားေနသည့္ေခတ္တြင္ ေက်ာင္းသား မ်ားက ဒီမိုကေရစီပညာေရးကို ေတာင္းသည္။ ဒီမိုကေရစီ ပညာေရးမွာ သီးျခားပညာေရးတစ္ခုလားဟု မိတ္ေဆြ တစ္ဦးက ကြၽန္ေတာ့္ကို ေမးဖူးသည္။ ဒီမိုကေရစီ ပညာေရးမွာ ဒီမိုကေရစီသေဘာသဘာဝအတိုင္း လြတ္လပ္မႈကို အေျခတည္ထားေသာ ပညာေရးကို ဆိုလိုေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ရွင္းရဖူးသည္။ အစိုးရသတင္းစာ မ်ားတြင္ ပညာေရးမူၾကမ္းကို ထည့္ေသာအခါ ဖတ္သူ မ်ားက ေဝဖန္ၾကသည္။ ႀကိဳက္သူလည္းရွိသည္၊ မႀကိဳက္သူ လည္းရွိသည္။ ေကာင္းလွခ်ည္လားဟု ေျပာသူမ်ားရွိသလို လြန္လြန္းလွခ်ည္းလားဟု ေဝဖန္သူလည္းရွိသည္။ အစိုးရ သတင္းစာက ဖိတ္ေခၚထားသျဖင့္ လက္သံေျပာင္သူတို႔က အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို ျပင္ဆင္သည့္ဥပေဒၾကမ္း မွ အစအနမ်ားကို အပ္နဲ႔ဆြသည္၊ အထအနေကာက္ၾက သည္။ ဟိုလိုဆိုလွ်င္မခက္လား၊ သည္လိုဆိုလွ်င္ မလြယ္ပါ့ လားဟု ဆိုၾကသည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ဳပ္အကိုင္ႏွင့္ ေနထိုင္လာၾကသျဖင့္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားမ်ားက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတာင္းဆိုလိုက္သည့္အခါ လြတ္လပ္ လွခ်ည္လား၊ ေကာင္းပါ့မလားဟု ပညာေရးနယ္ပယ္မွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအပါအဝင္ အစိုးရက စိတ္ပူပန္သည္။ တစ္ဖက္ တြင္လည္း စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ပုံေခတ္ မဟုတ္သျဖင့္ ေက်ာင္းသား ေတြကို သတိႏွင့္ဆက္ဆံပုံရသည္။ အစိုးရသက္တမ္းမွာ တစ္ႏွစ္သာ က်န္ေတာ့ေပရာ အထြက္ေကာင္းဖို႔အေရး ကလည္း ႀကီးေနပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ အစိုးရသည္ သတင္းစာမွ တစ္ဆင့္ ဥပေဒမူၾကမ္း အျပစ္အနာအဆာ တို႔ကို ျပည္သူအမ်ား စာဖတ္သူအား ၾကည့္ေစ႐ႈေစျခင္း ျဖစ္သည္။

ပညာေရးလႈိင္းထန္ပါေစ သမၼတဦးသိန္းစိန္အစိုးရက လႈိင္းဆိုေသာ စကားလုံးကို ႀကိဳက္သည္ဟု ယူဆမိသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္လည္း အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒျပင္ဆင္ေရး သပိတ္စခန္းျဖင့္ အရလွမ္းေနျခင္းကို ပညာေရးလႈိင္း ထန္ျခင္းဟု ဆိုခ်င္သည္။ လႈိင္းသဘာဝက အားႀကီးသည္၊ တစ္ဖက္တြင္ အႏၲရာယ္လည္းရွိသည္။ ေကာင္းသည့္ ဘက္ကမ္းသို႔ ႐ိုက္တင္ႏိုင္သလို ဆိုးသည့္ေခ်ာက္ထဲသို႔ လည္း ဆြဲေခၚခ်သြားႏိုင္သည္။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ ပညာေရး လႈိင္းတံပိုးကိုေတာ့ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ သည္တစ္ႀကိမ္ သြားေစခ်င္သည္။

တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေစတနာမွာ ျမန္မာ့ပညာေရးကို ေကာင္းေစခ်င္သည္။ ဗဟိုအခ်ဳပ္အကိုင္မ်ားသည္ကို မႀကိဳက္၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက အေတြးအေခၚမ်ား အတိုင္း မျပင္မေျပာင္းသည္ကိုလည္း မႏွစ္သက္၊ လြတ္လပ္သည့္ ေခတ္တစ္ေခတ္ကို သြားလိုက္ခ်င္သည့္ ဆႏၵ ၄င္းတို႔တြင္ ရွိသည္။ ပညာေရးလႈိင္းႀကီးႀကီး တစ္ခ်ီေတာ့စီးၾကည့္ခ်င္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဥပေဒၾကမ္း တြင္ လြတ္လပ္စြာ ပညာသင္ၾကားခြင့္ (ဘာသာရပ္ႏွင့္ ေက်ာင္းေရြးခ်ယ္ခြင့္) ကိုေတာင္းသည္။ ဤသို႔ ေတာင္း ဆိုျခင္းမွာ မမွားပါ၊ သို႔ေသာ္ ျမန္မာ့ပညာေရးႏွင့္ ကိုက္ညီရန္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းတစ္ေကြ႕ကိုျဖင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ မူလဥပေဒက အခမဲ့မသင္မေနရကို မူလတန္းကစၿပီး အဆင့္ဆင့္တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္ရြက္ေရးဟု ဆိုသည္ကို ျပင္ဆင္သည့္ မူၾကမ္းတြင္ အခမဲ့ မသင္မေနရ အလယ္တန္းပညာေရးကို ေဆာင္ရြက္မည္ (ပုဒ္မ ၁၇) ဟု တိတိက်က် ေျပာသည္မွာေကာင္းသည္။

အစိုးရသတင္းစာတြင္ ေဆာင္းပါးရွင္တခ်ိဳ႕ လိုရာ ဆြဲေကာက္ယူသုံးသပ္ၾကသလို ဘာသာျခားေက်ာင္း မ်ား ေပၚေပါက္လာမည့္အေရးမွာလည္း ဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ ၄ (ဍ) တြင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ထည့္သြင္းထား သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ''ပညာေရးသည္ ဘာသာေရး အဖြဲ႕အစည္း၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းတို႔၏ လႊမ္းမိုးမႈမွ ကင္းလြတ္ရမည္။ လြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ခြင့္၊ ႏိုင္ငံေရး ယုံၾကည္ခြင့္ႏွင့္ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားမည္'' ဟု ေရးထားသည္။ အျပစ္အနာအဆာဆို ျပင္ပါ၊ ဥပေဒကို ရာခိုင္ႏႈန္းျပည့္ေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ႀကိဳးစား ေရးထားေသာ္လည္း အျပစ္အနာအဆာ ပါႏိုင္ေကာင္း သည္။ ပိုေကာင္းေအာင္ ဝိုင္းဝန္းျပင္ၾက႐ုံသာရွိသည္။ အစိုးရျပင္ျပင္၊ လႊတ္ေတာ္ျပင္ျပင္၊ NNER ျပင္ျပင္၊ ေက်ာင္းသားျပင္ျပင္ ေကာင္းေအာင္ျပင္ဖို႔ လိုရင္း ျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ ေလးပြင့္ဆိုင္သေဘာတူညီခ်က္ ျဖင့္ ျပင္ထားသျဖင့္ အားရလွသည္။ အထူးအားျဖင့္ တိုင္းျပည္ေကာင္းမည့္ ပညာေရးေကာင္းေစသည့္ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကို ျပည္သူမ်ားက ႀကိဳဆိုၾကမည္ခ်ည္း ျဖစ္ သည္။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရသည္ လက္က်န္သက္တမ္း အတြင္း လုပ္စရာေတြက မ်ားလြန္းလွသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စခန္းလွမ္းေနဆဲ၊ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး အေကြ႕ ေဝ့ေနဆဲ၊ ႏိုင္ငံ့စီးပြားေရး အေရြ႕ေရႊ႕ေနဆဲ စသည္ျဖင့္ ''ဆဲ'' အေျခအေနမ်ားတြင္ ထပ္ပိုးတက္ေန သည့္ ျပႆနာမ်ားကလည္း ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ရွိေနေသး သည္။ သို႔မို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ အစိုးရၾကား ေျပလည္သြားလွ်င္ သမိုင္းေၾကာင္းေကာင္းသြားႏိုင္ သည္။ အေရွ႕က အဆက္ဆက္ေသာ အစိုးရမ်ားသည္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ဖိႏွိပ္ခဲ့သည္ခ်ည္းသာျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ တိုင္းျပည္အတြက္၊ အနာဂတ္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနၾက ျခင္းျဖစ္သည္။ ငယ္သူမ်ားက ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ေနၾက သျဖင့္ အမွားအယြင္း ရွိႏိုင္ေကာင္းသည္။ အမွားရွိက အမွန္ရွိရာသည္။ တိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ ရပ္ရြာလူထုေကာင္းဖို႔ ျပင္စရာရွိလွ်င္ ျပင္ရမည္သာျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသား သပိတ္သည္ လုံးလုံးၿပီးေသးသည္မဟုတ္ပါ၊ ေခတၱ ရပ္ရင္း အေျခအေနေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲသာျဖစ္သည္။

ဥပေဒၾကမ္းပါ စိုးရိမ္စရာမ်ားရွိက ေလးပြင့္ဆိုင္ ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္တြင္းတြင္လည္း ေကာင္း ရွင္းႏိုင္ေကာင္းသည္။ တိုင္းျပည္ေကာင္းဖို႔ ေဆာင္ရြက္သူတိုင္းက တိုင္းျပည္ႏွင့္လူထုကို မ်က္ႏွာ မူလိုက္က အျပစ္အားလုံးသည္ ကင္းစင္ေပ်ာက္မည္သာ ျဖစ္သည္။ ပညာေရးလႈိင္းတံပိုးတို႔ ၿမိဳင္ဆိုင္ထပါေစ၊ တိုင္းျပည္ေကာင္းေစဖို႔ ေစတနာပဲ့ထိန္းျဖင့္ ဥာဏ္ပညာ ေလွကိုေလွာ္ခတ္ရင္း ေလးဖက္ေလးတန္က အျပစ္ အနာအဆာမ်ားႏွင့္ အခက္အခဲအားလုံးကို ေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ပါေၾကာင္း ေျပာလိုသည္။

(ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းဌာနမ်ားတြင္ ၁၅ ႏွစ္ ေက်ာ္ လုပ္သက္ရွိသူ သတင္းမီဒီယာသမား မ်ဳိးသာထက္ သည္ ယခုအခါDVB DEBATE ႐ုပ္သံအစီအစဥ္ တြင္ တင္ဆက္သူျဖစ္သည္)