၃၈ ျဖာမဂၤလာတရားေတာ္ႏွင့္ ညီၫြတ္ေသာ သက္ႀကီး ရြယ္အုိေစာင့္ေရွာက္ေရး

▄ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားေန႔ ▄

ယေန႔ ကမၻာႀကီးတြင္ က်န္းမာေရးေဆးပညာႏွင့္ အသိပညာ တုိးတက္ လာျခင္းေၾကာင့္ လူ႔သက္တမ္း တုိးျမင့္ လာသည္ႏွင့္ အညီ သက္ႀကီး ဘုိးဘြားဦးေရလည္း တုိးပြားမ်ားျပားလာသည္။ ဤသုိ႔ တုိးပြား မ်ားျပားလာသည့္ သက္ႀကီးဘုိးဘြားမ်ား၏ဘဝ သာယာ ခ်မ္းေျမ႕ေစရန္အတြက္ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္မ်ားျဖစ္ ေသာ သက္ႀကီး ရြယ္အုိမ်ား ရင္ဆုိင္ၾကံဳေတြ႕ေနရသည့္ ဆင္းရဲ ပင္ပန္းမႈ၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ရန္ လုိအပ္မႈ၊ အထီးက်န္ ဆန္ဆန္ေန ရမႈတုိ႔ကုိ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ရပ္လုံးက စာနာ ေဖးမႏုိင္ရန္ ရည္ရြယ္ ၍ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၄ ရက္ ေန႔က က်င္းပေသာ ကမၻာ႔ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံက ႏွစ္စဥ္ ေအာက္တုိဘာလ ၁ ရက္ေန႔ ကုိ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားေန႔ (International Day of Older Persons)အျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳ သတ္မွတ္ ခဲ့သည္။

သမုိင္းေၾကာင္းကုိ ေလ့လာၾကည့္ရာ သက္ႀကီး ရြယ္အုိ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ကိစၥအဝဝကုိ ႏုိင္ငံမ်ားက အေလး ထားေဆာင္ ရြက္ႏုိင္ရန္ အတြက္ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္ ကုလသမဂၢ ညီလာခံတြင္ ေမာ္လ္တာ ႏုိင္ငံက စတင္အၾကံျပဳသျဖင့္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ ခဲ့ၾကသည္။ ကုလ သမဂၢအဖဲြ႕ႀကီးက ၁၉၈၂ တြင္ ၾသစႀတီးယားႏုိင္ငံ ဗီယင္နာ ၿမိဳ႕၌ ပထမအႀကိမ္ သက္ႀကီးရြယ္အုိဆုိင္ရာ ညီလာခံကုိ က်င္းပခဲ့သည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ အမွီခုိကင္းၿပီး လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္ အဝရရွိရန္၊ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရရွိရန္၊ အျပန္အလွန္ ကူညီေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရရွိရန္၊ မိမိတုိ႔ ကုိယ္တုိင္ျဖည့္စြမ္းႏုိင္ ရန္ႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ရပ္တည္ခြင့္ရရွိရန္ ဟူသည့္ သက္ႀကီး ရြယ္အုိ ဆုိင္ရာ အေျခခံမူငါးရပ္ကုိ ခ်မွတ္ေပးခဲ့သည္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ကုိ အျပည္ျပည္ ဆုိင္ရာ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားႏွစ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ ခဲ့သည္။

ထုိႏွစ္(၁၉၉၉ ခုႏွစ္)မွ စတင္ၿပီး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ သက္ႀကီး ရြယ္အုိ မ်ားေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားမ်ားကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ အပါအဝင္ ကမာၻတစ္လႊား၌ က်င္းပေနျခင္းျဖစ္ သည္။ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္တြင္ စပိန္ႏုိင္ငံ မက္ဒရစ္ၿမိဳ႕၌ ဒုတိယ အႀကိမ္ သက္ႀကီး ရြယ္အုိဆုိင္ရာညီလာခံကို က်င္းပခဲ့ၿပီး မက္ဒရစ္လုပ္ငန္းအစီအစဥ္ (Madrid International Plan of Action on Ageing-MIPAA) ကုိ ခ်မွတ္ေပး ႏုိင္ခဲ့သည္။

▄ ကမၻာ႔သက္ႀကီးရြယ္အုိဦးေရ ▄

ဖံြ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အသက္အရြယ္အုပ္စုအလုိက္ လူဦးေရ အခ်ဳိးအစားမွာ လ်င္ျမန္စြာ ေျပာင္းလဲလ်က္ရွိရာ ၂ဝ၃ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ အသက္ ၆ဝ ေက်ာ္ သက္ႀကီးဦးေရမွာ ၁ဝ ႏွစ္ေအာက္ ကေလးဦးေရ ထက္ ပုိမုိမ်ားျပားေတာ့မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း၊ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္က သက္ႀကီး ဦးေရ ၈၄၁ သန္းရွိရာမွ ၂ဝ၅ဝ ျပည့္ႏွစ္ အေရာက္တြင္ ႏွစ္ဆေက်ာ္ တုိးၿပီး ႏွစ္ဘီလီယံ ရွိလာလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကုလသမဂၢက ဆုိသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္သုံးခုအတြင္း အေရွ႕ေတာင္ အာရွေဒသသည္ လူဦးေရပုံသ႑ာန္(Demographic) ျဖစ္တည္မႈ၏ ေကာင္းက်ဳိး အသီးအပြင့္ကုိ ခံစားခဲ့ရေၾကာင္း၊ ယခုအခါ အေရွ႕ အာရွေဒသသည္ လူဦးေရ ပုံသ႑ာန္ ေျပာင္း လဲမႈ ပုံစံ တစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ သက္ႀကီးရြယ္အုိဦးေရ အလ်င္အျမန္ တုိးပြား လာျခင္းဟူသည့္ စိန္ေခၚမႈကုိ ရင္ဆုိင္ ေနရေၾကာင္း၊ အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေဒသသည္ သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ အျခားေသာ ေဒသမ်ား ထက္ပုိ၍ အသက္ အရြယ္ႀကီးသူမ်ား တုိးပြားလာမႈကိုေတြ႕ရေၾကာင္း ကမၻာ႔ဘဏ္၏ အစီရင္ခံစာသစ္ တြင္ ေဖာ္ျပ ထားသည္။

အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေဒသတြင္ အသက္ ၆၅ ႏွစ္ႏွင့္အထက္ လူဦးေရ ၂၁၁ သန္းေက်ာ္ (အရြယ္ ေရာက္ကမၻာ႔လူဦးေရ စုစုေပါင္း၏ ၃၆ ရာခုိင္ႏႈန္း) ရွိေၾကာင္း၊ ၂ဝ၄ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ အေရွ႕အာရွ၌ သက္ႀကီး ဦးေရ ႏွစ္ဆ ျမင့္တက္လာၿပီး ၄၇၉ သန္းအထိ ရွိလာ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကုိရီးယား၊ တ႐ုတ္ႏွင့္ ထုိင္းစသည့္ ႏုိင္ငံတုိ႔တြင္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ သည့္အရြယ္ရွိ လူဦးေရမွာ ၁ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းမွ ၁၅ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ ေလ်ာ႔က်သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပညာရွင္တုိ႔က ဆုိသည္။

ဖံြ႕ၿဖိဳးၿပီးႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕တြင္ အသက္ ၆၅ ႏွစ္အထက္ သုိ႔မဟုတ္ အသက္ ၆၃ ႏွစ္အထက္ကုိသာ သက္ႀကီးရြယ္အုိဟု သတ္မွတ္ သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္မူ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားဆုိင္ရာဥပေဒ အရ အသက္ ၆ဝ ႏွင့္ အထက္ကုိ သတ္မွတ္သည္။ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္း အရ ျမန္မာ့လူဦးေရ ၅၁ ဒသမ ၄၈၆ သန္း အနက္ ၄ ဒသမ ၅ သန္း (၈ ဒသမ ၉ ရာခုိင္ႏႈန္း) သည္ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး သက္ႀကီး ရြယ္အုိစုစုေပါင္း၏ ဝ ဒသမ ဝ၄ ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ အသက္ ၁ဝဝ ေက်ာ္ ဘုိးဘြား မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

▄ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သက္ႀကီးရြယ္အုိေစာင့္ေရွာက္မႈ ▄

ယေန႔ကမၻာတြင္ သက္ႀကီးရြယ္အုိေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ (၁)ေစတနာ႔ဝန္ထမ္း ဘုိးဘြားရိပ္သာမ်ားထူေထာင္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း (Volunteer Elderly Home)၊ (၂)အိမ္တုိင္ရာေရာက္ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း (Home-care for Older People)၊ (၃)ေန႔ပုိင္းေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာမ်ား ဖြင့္လွစ္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း (Day care Center)၊ (၄)မိသားစု အေျချပဳေစာင့္ေရွာက္ျခင္(Home Based Care Service)၊ (၅) ရပ္ရြာအေျချပဳ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း (Community-Based Service)ႏွင့္ (၆)ေဂဟာမ်ားတည္ေဆာက္၍ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း(Group Home Based Service)ဟူ၍ နည္းလမ္းေျခာက္ သြယ္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဘုိးဘြားရိပ္သာထူေထာင္၍ ေစာင့္ေရွာက္ ျခင္း အျဖစ္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၇၆ ခုႏွစ္ ျပာသုိ လျပည့္ေက်ာ္ ၁၂ ရက္ က က႐ုဏာရွင္ ေဒၚဦးဇြန္းက ျမန္မာ့ပထမဆုံးေသာ သက္ႀကီး ရြယ္အုိေ စာင့္ေရွာက္ေရး လုပ္ငန္းကုိ မင္းကြန္းေျမ၌ စတင္ခဲ့သည္။ ယခုအခါ ႏုိင္ငံအဝန္းတြင္ ပထမအဆင့္၊ ဒုတိယ အဆင့္၊ တတိယ အဆင့္ စသည္ျဖင့္ ဘုိးဘြားရိပ္သာ စုစုေပါင္း ၈ဝ ေက်ာ္ ရွိေနၿပီး အဆုိပါရိပ္သာမ်ားသုိ႔ ဘုိးဘြားမ်ားအတြက္ စားဝတ္ေနေရးစရိတ္ႏွင့္ ေဂဟာမွဴးလစာမ်ားကုိ အစုိးရက ေထာက္ပံ့ေပးလ်က္ ရွိသည္။

အိမ္တုိင္ ရာေရာက္ သက္ႀကီးရြယ္အုိေစာင့္ေရွာက္ေရး စီမံကိန္းကုိ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္မွစတင္ၿပီး အေကာင္ အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိေၾကာင္း၊ လူမႈဝန္ထမ္းဦးစီးဌာနႏွင့္Help Age International (Myanmar)တုိ႔ ပူးေပါင္းၿပီး Older People Self Help Groups ဟု ေခၚေသာ သက္ႀကီး သူခ်င္း ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖဲြ႕မ်ားကုိ အခ်ဳိ႕ေသာ တုိင္း ေဒသႀကီးႏွင့္ ျပည္နယ္မ်ားမွ ေက်းရြာမ်ား၌ ဖဲြ႕စည္းေဆာင္ရြက္ ေနေၾကာင္း၊ ရန္ကုန္တြင္ သက္ႀကီးရြယ္အုိ ေန႔ပုိင္းေစာင့္ေရွာက္ ေရးေဂဟာကုိ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္က စတင္ဖြင့္လွစ္ ခဲ့ေၾကာင္း၊ အသက္ ၁ဝဝ ႏွင့္အထက္ အဘုိး ၃၃၃ ဦးႏွင့္ အဘြား ၈၄၆ ဦးအား ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးေန႔တြင္ ေငြက်ပ္ ႏွစ္သိန္းစီ ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့ေၾကာင္း၊ အသက္ ၉ဝ ႏွင့္အထက္ ဘုိးဘြား မ်ားကုိ လည္း ၂ဝ၁၇-၂ဝ၁၈ ဘ႑ာႏွစ္ မွစတင္၍ ႏုိင္ငံေတာ္ ရန္ပုံေငြမွ တစ္ဦးလွ်င္ လစဥ္က်ပ္တစ္ေသာင္းႏႈန္း ေထာက္ပံ့ ေပးလ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရ သည္။ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားဆုိင္ရာ ဥပေဒကုိ ၂ဝ၁၆ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဥပေဒအမွတ္ ၄၄ အျဖစ္ ၃ဝ-၁၂-၂ဝ၁၆ ရက္က အတည္ျပဳျပ႒ာန္းၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပး လ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

▄ မဂၤလာတရားေတာ္ႏွင့္အညီ ▄

သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအစ ျမန္မာက ဟု ဆုိရေလာက္ေအာင္ပင္ ျမန္မာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးအသီးသီး တုိ႔သည္ သက္ႀကီးရြယ္အုိ ဘုိးဘြား မိဘမ်ား အေပၚ စာနာဆပြား တန္ဖုိးထား၍ ျပဳစုေစာင့္ ေရွာက္ တတ္ၾကသည့္အစဥ္အလာ ရွိသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားကုိ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ျခင္းသည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ (၃၈)ျဖာမဂၤလာ တရားေတာ္ႏွင့္ ညီၫြတ္ သကဲ့သုိ႔ ကုသုိလ္လည္းရသည္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆုိရပါလွ်င္ အဘုိးအဘြားတုိ႔သည္ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္ႏွင့္ စရဏအား ေကာင္းၾက သျဖင့္သာ ယခုကဲ့သုိ႔ သက္တမ္းရွည္ၾကာ ေနထုိင္ၾကရသည္ျဖစ္ရာ ဘုိးဘြားမ်ား ကုိယ္တုိင္ က မိမိတုိ႔ကုိးကြယ္ရာ ဘာသာတရား၏ အဆုံးအမမ်ားကုိ ေလးစား လုိက္နာၾကကာ က်န္းမာေရးႏွင့္ ညီၫြတ္ေအာင္ ဆက္လက္ ေနထုိင္ၾကၿပီး ဘုိးဘြားတုိ႔၏ ေဆြမ်ဳိး သားခ်င္းမ်ား၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ကလည္း ဘုိးဘြား တုိ႔အား အေလးထား၊ ေနရာေပးကာ ဝုိင္းဝန္းေဖးမ ေစာင့္ေရွာက္ၾကမည္ဆုိပါက ကမၻာ႔သက္ႀကီး ရြယ္အုိမ်ားအဖုိ႔ ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ စြာျဖင့္ လက္က်န္ဘဝကုိ တန္ဖုိးရွိစြာ ေနထုိင္ျဖတ္သန္း ႏုိင္ၾက လိမ့္မည္ျဖစ္ ပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရေပသည္။ ။

ေမာင္ခုိင္မာ(အထက္မင္းလွ)