ကျောင်းအပ်နှံရေး ရက်သတ္တပတ်လှုပ်ရှားမှုများတွင် လူတိုင်းပါဝင်

၂၀၂၆- ၂၀၂၇ ပညာသင်နှစ်အတွက် အခြေခံပညာကျောင်းများ ကျောင်းအပ်နှံရေး ရက်သတ္တပတ်လှုပ်ရှားမှုကို ယခုလ ၂၅ ရက်မှ ၃၁ ရက်အထိ ဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ကျောင်းအပ်နှံရေးရက်သတ္တပတ်လှုပ်ရှားမှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောင်းနေအရွယ် ကလေးများအားလုံး ကျောင်းသို့ ရောက်ရှိစေရန်နှင့် ပညာသင်ခွင့် မဆုံးရှုံးစေရန်ဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုတွင် မိဘအုပ်ထိန်းသူများနှင့် လူထုတစ်ရပ်လုံးပါဝင်လာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

အခြေခံပညာကျောင်းများမှာ အခမဲ့ပညာရေးစနစ်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကျောင်းအပ်နှံရာတွင် ကျောင်းဝင်ကြေးနှင့် အခြားမည်သည့်ကြေးမျှပေးသွင်းရန်မလိုဘဲ အခမဲ့အပ်နှံနိုင်ကြသည်။ ကျောင်းအပ်နှံသူများအား မူလတန်းအဆင့် ကျောင်းသား ကျောင်းသူများအတွက် သင်ရိုးပုံနှိပ်စာအုပ်တစ်စုံ၊ ဗလာစာအုပ်၊ ခဲတံ (၄) ချောင်းနှင့် ကျောင်းဝတ်စုံ၊ အလယ်တန်းနှင့် အထက်တန်း အဆင့်တို့တွင် သင်ရိုးပုံနှိပ်စာအုပ် တစ်စုံ၊ ဗလာစာအုပ် တစ်ဒါဇင်၊ ခဲတံ (၂) ချောင်းနှင့် ဘောပင်(၂)ချောင်းတို့ကို နိုင်ငံတော်က အခမဲ့ထောက်ပံ့ပေးအပ်သည်။

မိမိတို့နိုင်ငံတွင် အခြေခံပညာမူလတန်း၊ အလယ်တန်းနှင့် အထက်တန်းတို့၌ နှစ်စဉ်ကျောင်းအပ်နှံသူဦးရေ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၆ သန်းကျော်ရှိသည်။ အစိုးရ အခြေခံပညာကျောင်းများ၊ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းများနှင့် ဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေးကျောင်းများတွင် ကျောင်းအပ်နှံသူ စုစုပေါင်းမှာ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် ၆၃၉၄၅၂၈ ဦး၊ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ၆၁၁၉၂၆၀ ဦးတို့ရှိခဲ့ရာ ယခု ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင်လည်း ၎င်းအရေအတွက် ဝန်းကျင်မှာပင်ရှိနေမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ကျောင်းထွက်နှုန်းနှင့် ပညာသင်ယူမှုအခွင့်အလမ်း ဆုံးရှုံးမှုနှုန်းသည် ကိုဗစ်-၁၉ ကပ်ရောဂါကျရောက်ချိန်မှစ၍ များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့ သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် အသက် (၆) နှစ်မှ (၁၇) နှစ်ကြား ကလေးများ၏ ၂၁ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၂၈ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျောင်းပြင်ပသို့ရောက်ရှိနေကြပြီး အထက်တန်းအဆင့်အရွယ်တွင် ကျောင်းထွက်နှုန်း ၄၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ရှိလာသည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပညာရေးအခြေအနေနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ၂၀၂၄ ခုနှစ် လူဦးရေနှင့် အိမ်အကြောင်းအရာသန်းခေါင်စာရင်း၌ ဖော်ပြထားရာ ကျောင်းသားကျောင်းသူအများစု ကျောင်းထွက်ရခြင်းသည် ပညာရေးစနစ်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မိသားစုအတွင်း ဖိအားများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ အဓိကအားဖြင့် မိသားစုကို ကူညီရန်၊ အိမ်အလုပ်များ လုပ်ကိုင်ရန်၊ မိဘဆွေမျိုးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်ဟူသည့် အကြောင်းရင်းများဖြင့် ကျောင်းမှထွက်ရန် တွန်းအား ပေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြောင်းရင်းမှာ ပညာရေးအတွက် တိုက်ရိုက်/သွယ်ဝိုက်စရိတ်များကို မတတ်နိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသည့်အချက်မှာ ကျောင်းကို အလယ်တန်း သို့မဟုတ် အထက်တန်းအဆင့်ထက်ပို၍ မနေလိုခြင်းကြောင့် ကျောင်းထွက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အရေအတွက်မှာ ကျောင်းဆက်မတက်သူဦးရေ၏ ၁၇ ဒသမ ၃ ရာခိုင်နှုန်းရှိသည်။

“မိမိတို့နိုင်ငံ၏ ပညာရေးကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ခေတ်အဆက် ဆက်တွင် အားနည်းလျက်ရှိသည်ကို တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မဖြစ်မနေမြှင့်တင်ဆောင်ရွက်သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အတတ်ပညာ အသိပညာပြည့်ဝသည့် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ကောင်းများကသာလျှင် နိုင်ငံတော်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ရေရှည်တည်တံ့အောင် ထိန်းသိမ်းဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အတန်းပညာမှတစ်ဆင့် အတတ်ပညာ၊ အသိပညာများကို ပိုမိုပြည့်စုံအောင် ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းနေအရွယ်ကလေးများ အားလုံး ပညာသင်ကြားနိုင်ရေး ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်သွားကြရမည်ဖြစ်ကြောင်း” နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင်က မန္တလေးတိုင်း ဒေသကြီးအတွင်းရှိ ဌာနဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူများ၊ လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် မေ ၁၅ ရက်က တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရာတွင် ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။

 နိုင်ငံတော်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲရေးတို့ ဆောင်ရွက်ရာတွင် အတတ်ပညာ၊ အသိပညာတို့ ကြွယ်ဝပြည့်စုံသည့် နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားများကသာလျှင် စွမ်းဆောင်နိုင်ကြမည်ဖြစ်ရာ နိုင်ငံ၏ လူသားအရင်းအမြစ်မှာ တန်ဖိုးမြင့်မားဖို့လိုသည်။ သို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ခေတ်အဆက်ဆက်အားနည်းလျက်ရှိသည့် ပညာရေးကို မဖြစ်မနေမြှင့်တင်ဆောင်ရွက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ ပညာသင်အရွယ်ကလေးများ၊ လူငယ်များကို စာသင်ခန်းမှ ဆွဲထုတ် ပြီး မိသားစုအလုပ်၊ အိမ်အလုပ်များတွင် ကူခိုင်းခြင်းက ကလေးများ၏ အနာဂတ်ကိုရော နိုင်ငံ၏အနာဂတ်ကိုပါ လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကလေးကို ကျောင်းဆက်မတက်စေခြင်းသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးခြင်းကြောင့်ဟုဆိုလျှင်လည်း ယင်းသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက ဆင်းရဲခြင်းသံသရာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သည့်အခြေအနေသို့သာ ဆိုက်ရောက်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။ ကျောင်းနေအရွယ် ကလေးတိုင်း ကျောင်းစာသင်ခန်းများသို့ ရောက်ရှိရေးအတွက် လူတိုင်းက ဝိုင်းဝန်းကူညီဆောင်ရွက်ကြရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်အပ်ပါကြောင်း။ ။