လယ္ယာက႑ စိန္ေခၚမႈမ်ားမွ ေျဖေလ်ွာ့ႏိုင္ေရး

ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရသည္ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ဦးစားေပးလုပ္ငန္းအျဖစ္ ကိုင္တြယ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္ကို အမ်ားျပည္သူအသိပင္ ျဖစ္သည္။ ေက်းလက္ေနလူဦးေရ၏ ၂၉ ဒသမ ၂ ရာခိုင္ႏႈန္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးလ်က္ရွိရာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ ၁၆ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလၽွာ႔ခ်ႏိုင္ရန္ အမ်ိဳးသားဖြံ႕ၿဖိဳးမႈစီမံကိန္း ခ်မွတ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ မိမိတို႔ ေက်းလက္ေန ေတာင္သူ

လယ္သမားမ်ား ႏိုင္ငံႏွင့္အဝန္း အဓိက စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ေသာ မိုးစပါး စိုက္ဧကေပါင္း ၁၇ သန္းႏွင့္ ေႏြစပါးစိုက္ဧကေပါင္း သုံးသန္း စုစုေပါင္းသန္း ၂၀ စိုက္ပ်ိဳးလ်က္ရွိသည္။ ဆန္ကိုသာ အဓိကထား၍ စားသုံးၾကေသာ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံ အဖို႔ ျပည္တြင္း စားနပ္ရိကၡာ ဖူလုံေရးႏွင့္ အာဟာရဓာတ္ ျပည့္၀ေစေသာ စပါးသီးႏွံသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အသက္ ေသြးေၾကာ ပမာျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ လူမႈစီးပြားေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈအတြက္ ပဓာနက်ေသာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းလည္း ျဖစ္သည္။

မိမိတို႔ေတာင္သူမ်ားသည္ ကာလ ေဒသ ပေယာဂတြင္ နစ္ေမ်ာေနရာက ႏိုးထရန္ လိုအပ္လာေသာ ၁၉၆၀ ဝန္း က်င္က အေျခအေနကို သတိျပဳၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ေဒသမ်ိဳးမ်ား၏ ေကာင္းျခင္းမ်ား၊ ေဒသခံတို႔ ခံတြင္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္၍ စားေကာင္းျခင္း၊ စိုက္စရိတ္သက္သာျခင္း တို႔က ယေန႔ကာလတြင္ စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္အျဖစ္ ရင္ဆိုင္ ရလ်က္ရွိသည္။ တစ္ေန႔က သတင္းစာပါ သတင္းတစ္ပုဒ္ တြင္ "အထြက္ေကာင္းေသာ္လည္း ေရာင္းခ်မႈခက္ခဲ၍ ပုလဲသြယ္စိုက္သူမရွိ" ဟူေသာ ေခါင္းစီးျဖင့္ ဖတ္လိုက္ရသည္။ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ား မွာလည္း အာပူလာလၽွာလႊဲေသာ စကားမၽွသာဟု မိမိေတြးမိပါသည္။ စပါးသက္တမ္း တိုသည္ကိုပင္ အျပစ္ျမင္ ထားသည္။ ဤသို႔သက္တမ္း တိုေစျခင္းသည္ပင္ ေတာင္သူတို႔ အထြက္တိုးစပါးမ်ိဳးအတြက္ လိုအပ္ေသာ အရည္အေသြး ေကာင္းျဖစ္သည္ကို သတိျပဳသင့္ပါသည္။ သက္တမ္းတိုမွလည္း တစ္ယူနစ္ဧရိယာအေပၚမွ အထြက္ႏႈန္း တိုးတက္ထုတ္လုပ္ေရး၊ တစ္သီးမွႏွစ္သီး၊ ေႏြစပါး၊ မိုးစပါးဟူ၍ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါမည္။ ေတာင္သူတို႔ ဝင္ေငြတိုး အစီအမံမ်ားႏွင့္ အံဝင္ခြင္က်ျဖစ္မည္ဟု ေတြးျမင္သင့္ပါသည္။

ကမၻာ့လူဦးေရသည္ ၁၈၀၄ ခုႏွစ္တြင္ သန္း ၁၀၀၀၊ ၁၉၂၇ ခုႏွစ္တြင္သန္း ၂၀၀၀၊ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္တြင္ သန္း ၃၀၀၀ စသျဖင့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္မူ ယင္းႏႈန္းအတိုင္း သန္း ၇၀၀၀ ျဖစ္လာသည္ကို အမ်ားအသိျဖစ္သည္။ လူဦးေရ တိုးႏႈန္းသည္ ရပ္တန္႔ေနသည္မဟုတ္၊ မိမိတို႔ႏိုင္ငံအတြက္သာမက ကမၻာတစ္ဝန္းလုံးရွိ လူဦးေရႏွင့္ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြေသာ စားေရရိကၡာဖူလုံေရး လိုအပ္ခ်က္သည္ အစဥ္ျမင့္မားလ်က္ရွိေနသည္။ ျပည္တြင္း စားသုံးမႈအတြက္ လက္ရွိ အေျခအေနတြင္ အေရးတႀကီး မဟုတ္ေသာ္လည္း ကမၻာ့လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္း ရန္မွာ အထူးသျဖင့္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ အာဆီယံအဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံ ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ တာဝန္တစ္ရပ္အျဖစ္ ခံယူေဆာင္႐ြက္ရမည္ျဖစ္သည္။

ကမၻာေပၚတြင္ ဆန္စားသုံးမႈမွာလည္း အမ်ားဆုံးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည့္ အျပင္ ပထဝီဝင္အေနအထား အရလည္း အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ အခ်ိဳ႕၏ ဆန္လိုအပ္ခ်က္ကိုလည္း ျဖည့္ဆည္းေပးေနရသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ဆန္စပါး ထြက္ရွိမႈပမာဏ တိုးတက္ရန္ေဆာင္႐ြက္ေရး သည္ အမ်ိဳးသားေရးတာဝန္တစ္ရပ္ျဖစ္လာသည္။

ေခတ္အဆက္ဆက္ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးမႈကိုေလ့လာပါက မိမိတို႔၏ေပါႂကြယ္၀သည့္ သဘာ၀အရင္းအျမစ္အားကို အသုံးခ်ကာ အစဥ္တစိုက္စိုက္ပ်ိဳးမႈ သက္သက္သာ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။ နည္းပညာ အေျခခံေသာ အားထုတ္ႀကိဳးပမ္းမႈ နည္းပါးေနခဲ့ေၾကာင္း မိမိတို႔ဝန္ခံၾကရမည္ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဝန္ႀကီးဌာနသည္ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္မႈ နည္းပညာမ်ားကို သုေတသနဓာတ္ခြဲခန္းမ်ားႏွင့္ စာသင္ ခန္းမ်ားတြင္ အဆုံးသတ္မထားဘဲ မူလရည္႐ြယ္ရာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လုပ္ကိုင္ၾကရမည့္ ေတာင္သူ မ်ား လယ္ကြင္းမ်ားဆီသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကရန္ အဓိကတာဝန္တစ္ရပ္ျဖစ္ေၾကာင္း လယ္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း ဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီးကိုယ္တိုင္ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆုံတိုင္း အတန္တန္မွာၾကား ေလ့ရွိ သည္။ ေတာင္သူတို႔ ကလည္း ေပးေသာ လက္မ်ား၏ ေစတနာကို သံသယကင္းစြာ လက္ခံရယူၾကဖို႔ လိုေၾကာင္းမိမိေျပာလိုပါသည္။

စပ္မ်ိဳးတို႔၏ ေကာင္းျခင္းလကၡဏာမ်ားကို စပ္မ်ိဳးစပါးပညာရွင္တို႔ကဘက္စုံ၊ ေထာင့္စုံမွ အခ်ိန္ယူ သုေတသနျပဳကာ ထုတ္ျပန္ လက္ခံထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကရမည္ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ေတာင္သူမ်ား သည္ ေရွး႐ိုးရာအစဥ္ အလာအရိပ္ေၾကာင့္ မ်ိဳးေစ့ (Seed) ႏွင့္ သီးႏွံေစ့ (Grain) တို႔ကိုလည္း မကြဲ မျပားျဖစ္ေနသူမ်ား အခ်ိဳ႕ရွိေနဟန္တူပါသည္။ "မ်ိဳးေစ့" ဟူသည္မွာ ထုတ္လုပ္စဥ္ကပင္ စိုက္ပ်ိဳးရန္ရည္႐ြယ္ သျဖင့္ မ်ိဳးေစ့၏ သတ္မွတ္အရည္အေသြး စံခ်ိန္စံၫႊန္းျပည့္မီရမည္။ မူလမ်ိဳး႐ိုးဗီဇ႐ုပ္ သြင္ျပင္မ်ား ထပ္တူညီမၽွ တူရမည္။ စနစ္တက်ထိန္းသိမ္း ထုတ္လုပ္ရရွိေသာ မ်ိဳးေစ့ျဖစ္ရပါမည္။

ယင္းေနာက္ "သီးႏွံေစ့"ဆိုသည္ကလည္း မူလထုတ္လုပ္စဥ္ကပင္ စားသုံးရန္ ရည္႐ြယ္ထားေသာသီးႏွံေစ့ ျဖစ္၍ စိုက္ပ်ိဳးလိုသူ အတြက္ မူလဗီဇအရည္ အေသြး က်ဆင္းေနပါမည္။ အထြက္ႏႈန္းသည္လည္း ေလ်ာ့နည္းလာမည္။

ထို႔ျပင္ ထြက္ကုန္ အရည္အေသြးသည္လည္း ျပည့္မီမည္မဟုတ္။ ေတာင္သူမ်ားအတြက္ စိုက္ပ်ိဳးရန္ ထုတ္လုပ္သည့္ မ်ိဳးေစ့ႏွင့္စားသုံးရန္ထုတ္လုပ္သည့္ သီးႏွံေစ့ကို ကြဲျပားၾကရန္လိုသည္။

မိမိတို႔ စိုက္ပ်ိဳးၾကမည့္ စပ္မ်ိဳးစပါးမ်ားအတြက္ "အေလ့အက်င့္ေကာင္းမ်ား" ဟူေသာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ နည္းသည္ မလြဲမေသြမုခ်လိုအပ္ပါသည္။ ဤသည္မွာ သိပၸံနည္းက်စပါး စိုက္ပ်ိဳးျခင္းဆိုင္ရာ အေလ့အက်င့္ ေကာင္းမ်ားျဖစ္သည္။

စပ္မ်ိဳးစပါး စိုက္ပ်ိဳးၾကရာ၌ "အေလ့အက်င့္ေကာင္းမ်ား" ဟူေသာ စကားကို အေလးဂ႐ုမထားဘဲ စပ္မ်ိဳးစပါး စိုက္သာ စိုက္ပ်ိဳးၿပီး ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈ အေလ့အက်င့္ေကာင္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ျခင္းမျပဳပါက စပ္မ်ိဳး၏ အက်ိဳးကိုခံစားႏိုင္ျခင္း မရရွိသည့္အျပင္ အက်ိဳးမဲ့မ်ားကိုသာ ခါးသီးစြာခံစားၾကရန္ရွိပါသည္။

မည္သို႔ရွိေစ မိမိတို႔စပ္မ်ိဳးစပါး၏ တစ္ဧကပ်မ္းမၽွ အထြက္ႏႈန္း တင္း ၇၀၊ ၈၀ သည္ စားသုံးသူမ်ား ဖူလုံေရး အတြက္ စိုးရိမ္ဖြယ္မဟုတ္ေသာ္လည္း လာမည့္ႏွစ္ ၃၀ ခန္႔တြင္ လူဦးေရသန္း ၁၀၀ အတြက္မူ မရႏိုင္မွာ ေသခ်ာေန ပါသည္။ ေျပာင္းလဲလာေသာ ရာသီဥတုႏွင့္ ရွားပါးလာေနေသာ ေရသယံ ဇာတမ်ားေၾကာင့္ လူေနေဒသၿမိဳ႕ျပ တိုးခ်ဲ႕လာရမႈမ်ား အပါအဝင္ ေျမဧကတိုးခ်ဲ႕ေရး၊ သီးထပ္သီးၫွပ္တို႔ျဖင့္ ပြားမ်ားေရးတို႔သည္ မေရရာ မေသခ်ာႏိုင္ေသာ အေျခအေနျဖစ္ရာ သီးႏွံအထြက္ႏႈန္း ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားႏိုင္မည့္ စပ္မ်ိဳး မိဘလိုင္း A.B.R ႏွင့္ F1 အရည္အေသြးေကာင္း မ်ိဳးသန္႔မ်ိဳးေစ့ (Good Quality Seed) ျဖစ္ရန္ အေရးတႀကီး မရွိမျဖစ္၊ မသုံးမျဖစ္ သုံးဖို႔လိုအပ္ပါမည္။

ႏိုင္ငံေတာ္က စပ္မ်ိဳးစပါးစိုက္ပ်ိဳးျခင္းကို တစ္ဖက္မွ တြန္းအားေပး အေလ့အက်င့္ေကာင္းမ်ား နည္းျပ၊ လုပ္ျပ၊ နမူနာျပေန သည့္နည္းတူ အျခားေသာ အထြက္ေကာင္း ေဒသမ်ိဳးမ်ားစိုက္ပ်ိဳးလိုမႈကို မ်က္ကြယ္ျပဳသည္ မဟုတ္၊ ဝန္ႀကီးဌာန အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံတစ္ဝန္း မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ လိုအပ္ခ်က္ျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္ရန္ ေဒသေရေျမႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္ အထူးဇုန္မ်ားထူေထာင္ၾကရန္ ႏႈိးေဆာ္လ်က္ ရွိပါသည္။ အထြက္ႏႈန္းတိုးရန္ လိုရင္းျဖစ္သည္။

သို႔ျဖစ္ရာ စပ္မ်ိဳးစပါး (Hybrid Rice) စိုက္ပ်ိဳးေရးကို ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ကပင္ စတင္အစပ်ိဳးခဲ့သျဖင့္ ထိုက္သင့္ေသာ အေတြ႕အႀကဳံေကာင္းမ်ား ရရွိၾကၿပီဟု ယူဆရပါသည္။ ရာေက်ာ္စပါး အစပ်ိဳးစဥ္က မၾကားဖူး ေသာ အေရအတြက္ေၾကာင့္ မယုံသကၤာစကား "တင္းတစ္ရာေတာ့မျဖစ္ႏိုင္၊ ႏို႔ဆီဘူးတစ္ရာသာျဖစ္မယ္" ဟူ အေငၚတူးစကားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရဖူးသည္ကို အမွတ္ရေစခ်င္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ စပ္မ်ိဳး၏ အေၾကာင္းျခင္းရာကို ဂဃနဏထဲထဲဝင္ဝင္ ေလ့လာပါဟု ေတာင္သူတို႔ကို ေျပာခ်င္ ပါသည္။ သို႔ျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဦးေဆာင္မႈကို ယုံၾကည္စိတ္ခ်စြာျဖင့္ လိုက္နာေဆာင္႐ြက္သင့္ပါသည္။ ယင္းသို႔ေသာ စပ္မ်ိဳးစပါးမ်ား၏ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္မႈ ရလဒ္ေကာင္းဟူသည္မွာ သိပၸံနည္းက် စပါးစိုက္ပ်ိဳးေရး ဆိုင္ရာ အေလ့အက်င့္ေကာင္းမ်ားကို လိုက္နာမႈအတိုင္း အတာႏွင့္ အညီအမၽွ အက်ိဳးခံစားရမွာျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ေသာ အေလ့အက်င့္ ေကာင္းကို မိမိ၏အေတြ႕အႀကဳံ၊ ပင္ကိုဉာဏ္ရည္ႏွင့္ယွဥ္ကာ စိန္ေခၚမႈမ်ား ေျဖေလၽွာ႔ႏိုင္ေရး ေနာင္႐ိုးႏွလုံးျဖင့္ မဆုတ္မနစ္ ႀကိဳးပမ္းၾကေစခ်င္ပါသည္။